Arkivi

Zemra e Di

Botuar ne vitin 2000, "Iliriku",Prishtine.



Fjala e redaktorit:


Kuptime shenjtëruese e hyjnizuese për tri besnikëri apo tri dashuri I gjejmë pikërisht në vëllimin me poezi me titull "Zemra e di" të poeteshës së re(në moshë) por jo edhe në pjekuri të krijimeve, të z.Ajete Beqirajt. Në këtë mare sacrum(det të shenjtë) të kësaj poetesheje bëhen të pavdekshme deri në hyjnizim dashuria në kuptimin e thellë të një ëndrre të pastërt si burimi malit, për një djalosh, më pastaj ajo e vendlindjes, sepse autoren si duket valët e jetës e hedhin edhe nëpër botë, e në këtë edhe një dashuri skofiare atërore, që zgjohet vetëm nga një zemër e pastër, që di, që ndjen dhe që tkurret për t'et.

Kur Zemra e Di, edhe metafora e saj e di se ka për detyrë të qëmtojë varg të ri, të lirë, të figurshëm dhe të prirur nga butësia njërëzore. E shtyë nga forca e brendshme për të thënë atë që di zemra, autorja Ajete Beqiraj ka hapur një prolog dhe brenda një universi poetik ka futur gjithë ëndërrimet e saja për të thënë gjëra të pathëna apo motivet jetësore për t'I shprehur në një mënyrë tjetër, vazhdimisht dhe në një rrjedhë të pasosur për t'I shkrirë në kredon krijuese. Që nga hapja e gjer në mbyllje të librit sikur ndodh një tërmet shkundullues në shpirtin e saj, sepse ajo brënda është vetëvetja e autores, ku shpreh individualitetin njerëzor e qytetar në trajtën e vet, që deri në këtë process e con gjëndja e trazuar shpirtrore.
Kujtimet e përfytyrimet e saj lidhur me vende, situata e njerëz të dashur, marrin një trajtë të gjallë dhe u blatohen këtyre ndjenjave në mënyrë origjinale, me një zë të vetin e tingëllimë të përpiktë, më përjetim personal po edhe universal.

Meritë e A-Jetës është se ajo di të mbrujë poezinë apo ëndrrën e vet me jetën e psikologjinë në kohë dhe në hapësirë të caktuar. Te kjo vërtetësi e con frymëzimi, lënda shpirtërore e cila pa u thënë kështu nuk bën se E di Zemra ose Zemra e Di, që është e shqetësuar, sic është e shqetësuar poezia e saj që mëton të jetë larg cdo imitimi formal. Kriteret e përzgjedhjes për botim të poezive qenë në shije të autores po dhe të redaktorit e të recenzuesit, që iu nënshtruan asaj që na e preku shpirtin, asaj që na u imponua me vlerat që bart.

ZEJNULLAH HALILI  





Plagë e gjallë

Plagë mbi plagë
 Baba I mbolla shtatit
 Vec të shpërlaj shpirtin
Nga bloza e mëkatit
 E përulur e përplasur
 Lus vdekjen t'më rrëmbej
 Me një varr aty pranë teje
 Rininë time dua ta shkëmbej

 Se drita e jetës
 Më është fikur në sy
 E gjithë bota ime
Është kthyer në skëterrë
Dritë e shenjt e Zotit
 Kot ma ndricon rrugën
 Asnjë hap më tutje
 S'kam fuqi ta hedh

Dua të lirohem
 Barrës së rëndë të jetës
 Këtë zemër të përgjakur
Përjetë ta palos në dhe,
 Dyert e shpëtimit
 Shpirtit le t'mi happen
 Trupit tim të dergjur
 Pranë teje le t'm,I gjejnë strehë 



Tetor '97

Nëse unë vdes


 Mallkimi im me shekuj
 Do t'rëndojë mbi atë shtëpi
 Vajet e mia të gjata 
Do të shembin muret,
Tjegullat si gjaku im 
Do t'përplasen përtpokë
 Si lotët e syve të mi 
Do të rrokullisen gurët


 Pesha e tij Shkëmb
 Do të mbyll atë derë 
Hija ime do të bredh
 Edhe mbi atë gërmadhë,
Ofshamat do të mbysin këngën 
Tupana dasmeje 
As vaj fëmije kurrë 
S'do të degjohen në atë prag 


Do të vijë koha kur do t'kuptosh
 Vdekja s'është dënim për të gjithë 
Rëndë e egër godet jeta 
Mëshiron më pak se vrasësi,
 Në gjirin e varrit
 Prore është shpëtimi
 Kur troket ora e mallkuar
 Të paguajmë borxhin-t'lajmë mëkatin 




Download PDF: Zemra e di